Dag 7 Laatste dag skiën Breckenridge

En weer goed geslapen, het zal de steak van gisteren zijn geweest ;-) ! Patrick en ik zijn er tegelijk uit, rond 6uur. Ik zet gelijk de laatste dag van de weblog online, zodat ik weer helemaal bij ben. Daarna weer alle email wegwerken, en zoveel had ik tot nu toe niet gehad. Moet je je voorstellen dat je al die email na je vakantie moet wegwerken … Net iets na 7uur maken we de mannen wakker, want we moeten niet alleen om 8:30 bij de ski-lift staan, maar alles moet dan ook opgeruimd zijn.

Patrick maakt wat extra ontbijt, zodat alle ei en (bijna) alle bacon op zijn. De melk, sinaasappelsap, ham e.d. komt allemaal precies op. De mannen gaan de douche in, terwijl Patrick en ik alle laatste dingen opruimen. Vervolgens bij iedereen de voetenwarmers aanbrengen en de schoenen aan, zodat we wegkunnen. Daarna laten we de mannen het vuil weggooien (volgens mij het enige dat ze deze vakantie hebben hoeven doen). terwijl wij de koffers bij elkaar zetten, want die mogen we tot 16uur in het appartement laten staan.

En om precies 8:25 lopen we het appartement uit en het zonnetje schijnt ons tegemoet ! Wat geweldig ! Om precies 8:30 staan we bij de lift en kunnen we naar boven. Het lijkt wel militaire precisie (en om dat nu eens even anders te brengen; dat had ons MET vrouwen nooit gelukt ;-) !). Dit is dus weer een perfecte start, want het heeft gisteren en vannacht hard gesneeuwd, en nu dus met zon de piste op. Maar, ook weer ter nuancering, het is wel weer koud … Maar de uitzichten vanuit de lift zijn weer mooi (en nee, dit zijn niet de foto’s van afgelopen dinsdag, dat zie je ook aan de wolkjes).

 

De afdalingen zijn heerlijk en het is natuurlijk genieten met dit weertje. Maar na een uurtje voelen de mannen zich toch niet helemaal lekker, dus even een korte break; allebei te laag … Dan maar even lekker wat snacks naar binnen en wat drinken en we kunnen snel weer verder, want het kan zo weer bewolkt zijn (volgens weather.com vanaf 13uur sneeuw …). Patrick heeft inmiddels even alleen een afdaling gedaan.

Het is inmiddels 10uur, en we merken wel dat het goed drukker is dan de afgelopen dagen. Waarschijnlijk toch veel weekend-mensen die al op vrijdag aankomen of zo. Overigens, niets dramatisch natuurlijk, maar anders dan we gewend waren de afgelopen dagen. We staan zo nu en dan een minuut of 5 te wachten voor we de lift in kunnen.

 

Onze favoriete afdaling in Breckenridge:

 

Rond 10:45 voelt Matthew zich toch niet helemaal lekker; hij is maar aan het snotteren, hoesten en heeft hoofdpijn. We doen weer kleine break en spreken om 12uur af met Patrick en Robin, die samen op pad gaan. Nog steeds is het prachtig weer, alleen maar zon, alhoewel we, vanaf het begin al, de wolken in een grote cirkel om ons heen zien hangen op de grote bergtoppen, zie op dit filmpje:

 

Na 15min gaan Matthew en ik samen op pad, heel rustig pakken we wat mooie afdalingen en doen het op het tempo van Matthew, steeds even stoppen. Hij is niet echt goed, dat is duidelijk, hopelijk houdt hij het de hele dag vol. Om 12uur hebben we weer afgesproken in het restaurant midden op de helling. Wij zijn er net iets voor 12uur en zoeken een plekje buiten, want het is nog steeds geweldig mooi weer. Alhoewel het windje nog steeds fris is, ook op het terras.

Maar binnen een paar minuten zien we Robin en Patrick al. Robin vond het weer helemaal geweldig, een paar mooie afdalingen op Peak 10, toch wel de ‘moeilijkste’ Peak hier in Breckenridge. De mannen willen allebei (noedel)soep en Robin patat erbij. Patrick neemt alleen patat en ik een Chicken Caesar Salad. De soep valt (natuurlijk) tegen, want dat is anders dan in Nederland, maar Robin eet het toch helemaal op. Matthew eet weinig, maar voelt zich natuurlijk ook niet echt lekker. Dan wil Robin ‘alleen’ een afdaling doen, nou, dat vind ik dus niets (en mama aan de telefoon ook niet), maar Matthew wil wel mee. Dus de mannen samen naar Peak 10, terwijl Patrick en ik nog in het zonnetje blijven zitten !

Ik hoopte dat Matthew weer wat beter zou zijn, maar ik zie hem al aan komen sloffen … Dus Robin gaat weer samen met Patrick op pad, en Matthew en ik doen samen wat rustige afdalingen, gelukkig wil hij dat nog wel. Het blijft maar mooi weer, en de dreigende wolken blijven lekker in de verte hangen, gelukkig. Maar de tijd schiet wel voorbij en als we rond 14:30 voor de laatste keer de lift omhoog nemen, zien we Patrick en Robin toevallig in de rij voor dezelfde lift (eigenlijk zien zij ons), dus we wachten boven voor een laatste afdaling van de vakantie met z’n 4-en.

Om precies 15uur zijn we beneden (militaire precisie ?) en gaan terug naar de auto en het appartement waar we de laarzen even ophalen en met onze spullen terugrijden naar Breeze, onze ski-verhuurder. We mogen de spullen inleveren bij elke Breeze die we willen, dus ook hier in Breckenridge. Hier even een kleine ‘glitch’ van mijn kant; ik wist niet precies waar die zat … Google maps kon ook niet helpen, alhoewel, wel met het telefoonnummer. Laten ze nu precies achter de lift zitten … Als we dat hadden geweten, hadden we niet alles eerst naar het appartement hoeven slepen …

Maar het inleveren gaat razendsnel en we gaan weer terug naar het appartement om al onze spullen op te halen en in te laden. Als ik de deur van het appartement open, zie ik andere spullen staan EN een vrouw haar hoofd om de hoek steken … Oeps … Sorry hoor, maar onze spullen staan hier nog en we hadden tot 16uur (zij mochten er ‘eigenlijk’ pas om 16uur in); geen probleem natuurlijk. We laden alles weer in en net iets voor 16uur zijn we op weg naar ons hotel bij het vliegveld !

Het rijden verloopt prima, zo hier en daar iets drukker, maar over het algemeen zonder enige problemen rijden we in 1 keer door naar ons hotel bij het vliegveld, net iets langer dan 1,5uur doen we erover. Onderweg heb ik nog 1uur in een conf call gezeten met collega’s uit de US, dat kwam toevallig mooi uit en iedereen weer blij ! De mannen hebben we niet gehoord, die zaten achterin heerlijk met hun DS-en. Onderweg bel ik nog even naar de Outback, voor ‘call-ahead-seating’ en om 18uur hebben we een reservering staan. Om 17:30 zijn we dus bij het hotel, checken in en laten onze koffers heerlijk naar boven brengen; wat relaxed. We hebben een upgrade naar de executive floor (gratis drinken de hele dag door) en krijgen gratis ontbijt morgenochtend; prima !

Om 17:45 stappen we dus de Outback binnen; er is gelijk een tafel vrij (dus de reservering was niet echt nodig), en wat een feest van herkenning ! We bestellen allemaal snel wat te drinken (ideaal dat ze hier Coke Zero hebben) en geven ook gelijk onze bestelling door; alleen Patrick moet de kaart nog bekijken. Natuurlijk The Melbourne voor mij ! Patrick maakt nog even een foto van hoe gezellig wij altijd zijn ….

 

En als we onze bestelling krijgen, gaan we gelijk van start ! We vergeten zelfs foto’s te maken (maar op bijna elk weblog van mij kan je wel zo’n foto vinden ;-) !) en genieten weer volop. Het smaakt weer ongelooflijk goed, bij ons allemaal. Gelukkig voelt Matthew zich ook weer een stuk beter en eet hij alles op. Zelfs Patrick was erg onder de indruk ! Om 18:45 staan we weer buiten, keurig volgens planning, zodat we richting de Aurora Mall kunnen. Hier zijn we al veel vaker geweest, maar er is ook veel te vinden.

Met TomTom rijden we binnendoor in 1 keer naar de Mall. We parkeren bij de Macy’s en slagen niet in deze wat kleinere winkel. Ik ben nog op zoek naar het kado voor Yvonne en loop daarom maar de Dilliard’s binnen, waar we eigenlijk nooit komen. En hier slaag ik inderdaad ! Sterker nog, we blijven hier wel een tijdje, want ze hebben verschrikkelijk veel aanbiedingen; heleboel voor 50% en dan nu nog extra 40% ! Ongelooflijk, en dat op heel veel merk-kleding ! Ik koop nog een mooie Ralph Lauren broek, Calvin Klein onderbroeken voor ons allemaal (van $ 20 voor $ 6) en sta nog met een prachtig Ralph Lauren pak in mijn handen (zelfs al gepast), van $ 500 voor $ 125 … Maar ja, niet echt nodig, ik heb al pakken zat … En die doe ik uiteindelijk dus niet … Maar genoeg tasjes vol dus !

We lopen door naar de Dairy Queen, waar Robin een vanille-shake neemt, Matthew en ik een kleine dipped cone en ik nog een aardbeien-shake ! Het gezicht van Patrick na zijn eerste slok aardbeien shake, ik kwam haast niet meer bij ! Er zitten ook stukjes ‘echte’ aardbei in, maar dat wist hij niet en dat zoog hij ineens door dat rietje op, denkende dat er iets niet goed was !! HAHA !!!

Vervolgens komen we bij de Gamestop, en laat ik de mannen even lekker rondkijken, terwijl ik rustig op een bankje wacht met alle spullen (met natuurlijk mijn blackberry in mijn hand). Dat houden ze een minuutje of 10 vol en dan kunnen we verder.

We gaan nog even de Hollister in en ik zie ZOVEEL leuks voor de mannen, en ook nog eens in de aanbieding, maar de mannen hebben genoeg van het passen, en hebben geen zin meer … Daar sta je dan … Maar goed, ik doe het voor hen, dus we besluiten terug naar de auto te gaan en nog naar de Petsmart te gaan, waar de mannen zo graag komen. Kijken bij de reptielen, vissen, katten, etc. Heerlijk vinden ze dat. En natuurlijk moet daar wat ingekocht worden voor onze thuisblijvers; de 2 honden en 3 katten !

Om 21uur sluit de tent en moeten we eruit. We rijden vervolgens terug naar het hotel, met tussenstop bij de Walgreens voor nieuwe pillen voor beide mannen. Om 21:20 zijn we in het hotel en om 21:30 storten we allemaal lekker in slaap; Patrick met Robin en ik met Matthew in bed. De wekker staat om 5uur, zodat we lekker moe zijn als we moeten vliegen en hopelijk dus goed kunnen slapen.